Spisu treści:
- Definicja - Co oznacza mapowanie wypukłości w środowisku (EMBM)?
- Techopedia wyjaśnia mapowanie środowiskowe Bump Mapping (EMBM)
Definicja - Co oznacza mapowanie wypukłości w środowisku (EMBM)?
EMBM (ang. Environment-mapped bump mapping) to zaawansowana technika mapowania nierówności, która jest stosowana przy użyciu kombinacji różnych map. Wymaga mapy tekstury, mapy wypukłości i mapy środowiska. Guz jest symulowany przez zmianę oświetlenia w obszarach powierzchni, na których znajduje się guz. Mapa wypukłości zawiera wartość współrzędnych texela znalezionych na mapie tekstury. Mapa wypukłości i mapa środowiska są łączone, a wynikowa przesunięta mapa środowiska jest nakładana na oryginalną teksturę.
Techopedia wyjaśnia mapowanie środowiskowe Bump Mapping (EMBM)
Mapowanie wypukłości odwzorowane w środowisku to technika, która pozwoli na dodanie wyższego poziomu szczegółowości niż jest to możliwe w przypadku samych wielokątów odwzorowanych na teksturę. EMBM umożliwia mapowanie środowiska w wielu, a nawet we wszystkich kierunkach.
EMBM ma pewne zalety w porównaniu do zwykłego mapowania wypukłości:
- Obsługuje wiele źródeł światła w jednym przejściu wraz z odblaskowym mapowaniem środowiska na tym samym wybrzuszeniu. Wszystkie te stają się częścią środowiska, które jest mapowane na wypukłości.
- W przeciwieństwie do techniki wielopasmowej alfa, EMBM jest wykonywany na piksel, a nie na wielokąt. Mapa wypukłości nie zmienia się w każdej klatce; jest nieograniczony, a zatem łatwiejszy do wdrożenia dla programistów.
- EMBM może być stosowany do dynamicznych wypukłości, takich jak efekty wodne lub odbicia poruszające się z płynnością i realizmem nawet przy liczbie wielokątów wynoszącej tylko kilka wielokątów.
